Η ελληνική αριστερά, ως κλασσικό κίνημα στο οποίο περισσεύουν τα δημαγωγικά λόγια αλλά απουσιάζει κάθε έμπρακτη ηθική διάσταση, μας έχει προσφέρει κατά καιρούς απτά δείγματα γραφής. Οι παλαιότεροι θα ενθυμούνται τα ζιβάγκο και τα μπαλωμένα κουστούμια με τα οποία περιεφέροντο στην βουλή οι τότε νεοεκλεχθέντες εκπρόσωποι του δήθεν σοσιαλισμού, όταν πρωτοανέλαβαν την εξουσία στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Πρόκειται για τα ίδια άτομα που σήμερα δεν προλαβαίνουν να κρύψουν τις μπάρες χρυσού στα σπίτια των συγγενών τους ή τους παχυλούς τραπεζικούς λογαριασμούς που προέρχονται από τις μίζες, το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και τις ανταμοιβές παροχής πιστών υπηρεσιών προς την εγχώρια πλουτοκρατία.
Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: Μόλις η αριστερά απέκτησε δυνατότητα διακυβέρνησης έσπευσε να συμπορευτεί με το οικονομικό κατεστημένο, καταλήστευοντας παράλληλα το δημόσιο χρήμα για να δημιουργήσει στρατιές νεόπλουτων ημετέρων που θα διαιώνιζαν την φαύλη επικυριαρχία της. Αυτή η γενιά του παρακμιακού αμοραλισμού με το δημοκρατικό προσωπείο μετέτρεψε την χώρα σε βορά της αδυσώπητης πλουτοκρατικής ολιγαρχίας, αναδεικνύοντας τον υλισμό και την καταναλωτικότητα ως το υπέρτατο αγαθό. Οι “αριστεροί” συνέπραξαν πλήρως με επιχειρηματίες, εργολάβους, εκδότες, καναλάρχες και τραπεζίτες σε έναν πρωτοφανή κύκλο διαφθοράς που εξασφάλιζε άνομα κέρδη και προνόμια στους πρώτους και χρονική παράταση της εξουσίας στους δεύτερους. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί άλλη μια περίτρανη απόδειξη ότι ο κοινωνισμός χωρίς την στέρεη ηθική διάσταση του εθνικισμού είναι καταδικασμένος σε εκφυλισμό που οδηγεί στην εκμετάλλευση του λαού αντί για την προκοπή του.
Έπειτα από το μπαράζ εθνικής μειοδοσίας τόσων ετών, την καταχρεωκόπηση και τον εκμαυλισμό του τόπου μας ακόμα και ο πιο αλλοτριωμένος Έλληνας αρχίζει να αντιλαμβάνεται το μέγεθος της εξαπάτησης και να επιθυμεί την ανατροπή της καταστάσεως.Στην κρίσιμη ετούτη περίοδο, που εγκαινιάζεται με την επίσημη ανακοίνωση των εκλογών, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι το επαπειλούμενο και παραπαίον κατεστημένο θα προβεί σε μια σειρά τεχνασμάτων και απέλπιδων ενεργειών ώστε να συγκρατήσει την διαρκώς συρρρικνούμενη επιρροή του και να παρεμποδίσει την διάδοση των εθνικών ιδεών και ιδεωδών στα ευρύτερα λαϊκά στρώματα:
- Προετοιμάζει την φίμωση και τον αποκλεισμό προφασιζόμενο την προστασία της “δημοκρατίας”, μιας έννοιας την οποία τόσο αισχρά έχει κακοποιήσει και για την οποία ουδόλως νομιμοποιείται να ομιλεί.
- Αποπειράται την κατατρομοκράτηση όσων ανεξάρτητων τοπικών μέσων τολμούν να δώσουν μικρόφωνο στην φωνή της Χρυσής Αυγής κινητοποιώντας θρασύδειλα ανδρείκελα που δε θα άντεχαν ποτέ σε απευθείας αντιπαράθεση ιδεών.
- Ενορχηστρώνει αστείες προβοκάτσιες με απίστευτα κλισέ που δε πείθουν πια κανένα. Η δε γελοιότητα και προχειρότητά τους καταλήγει να ενισχύει σημαντικά τα ποσοστά του εθνικιστικού κινήματος αντί για να τα ελαττώνει.
- Διαδίδει από τα παπαγαλάκια και τους λαγούς του διάφορα ψευτοδιλήμματα για να προτάξει τον εαυτό του με ανερυθρίαστη υποκρισία ως φορέα και εγγυητή σταθερότητας. Προσβάλλει έτσι την νοημοσύνη κάθε Έλληνα που βιώνει καθημερινά την διάλυση του κράτους και μια άνευ προηγουμένου εξαθλίωση, κάθε Έλληνα που γνωρίζει ότι μετεκλογικά του επιφυλάσσουν νέα σωρεία σκληρών, άδικων και δυσβάσταχτων μέτρων.
- Προβαίνει για το θεαθήναι σε εικονικές συλλήψεις λαθρομεταναστών, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων απελευθερώνεται και επαναδιοχετεύεται έπειτα από λίγο σε άλλα σημεία εντός της χώρας. Η δε ιστορία με τα στρατόπεδα “φιλοξενίας” τείνει να εξελιχθεί σε φαρσοκωμωδία και αφορμή για σκόπιμη κωλυσιεργία.
Ας μη γελιούνται όμως και ας μη χάνουν άδικα θερμίδες με οικτηρές μεθοδεύσεις τώρα που δεν τους απομένει το μονάκριβο χρήμα τους για να δωροδοκήσουν υποστηρικτές ή να εξαγοράσουν συνειδήσεις. Η οσμή του τρόμου και του πανικού τους είναι ανιχνεύσιμη από χιλιόμετρα μακριά. Ο κόσμος έχει αντιληφθεί για τα καλά το ποιόν τους και συντάσσεται πλέον αθρόα στις τάξεις της Χρυσής Αυγής με όραμα την άρδην αλλαγή του πολιτικού σκηνικού, την γνήσια απονομή δικαιοσύνης για τα διαπραχθέντα εγκλήματα και την κυοφόρηση μιας αυθεντικής (επ)ανάστασης του Ελληνισμού.
