Γιατί άραγε δεν μπορεί ο πολίτης να δει το προφανές και ευδιάκριτο ?
Η
πλουτοκρατία και η εξ αυτής οικονομική ολιγαρχία που
γεννιέται,διαπλέκεται με την ανώτερη οικονομικά εμποροβιομηχανική
τάξη,ελέγχουν το κεφάλαιο,το αναδεικνύουν σαν κυρίαρχο στοιχείο της
κοινωνίας και σαν κορυφαίο Αξιακό μέγεθος της ζωής μας..............Μιάς ζωής που την
αποχυμώνουν από Αξιακά μεγέθη που έχουν σχέση με έννοιες όπως η
Πατρίδα,η Τιμή,η Παράδοση και η Εργασία προς όφελος πάντοτε του
κοινωνικού συνόλου.Μετέτρεψαν και συνεχίζουν να
μετασχηματίζουν τους εργαζόμενους σε γρανάζια της παραγωγικής
διαδικασίας και την αμοιβή τους τη μετατρέπουν σε καταναλωτική μονάδα
που και αυτή τη στρέφουν αναγκαστικά στη κατανάλωση ενισχύοντας το φαύλο
κύκλο της δικής πτωχοποίησης και του πλουτισμού των κεφαλαιοκρατών
εργοδοτών του.Και στον καπιταλισμό και στον συγκεντρωτικό σοσιαλισμό,ο
εργαζόμενος υποδουλώνεται στην οικονομική ολιγαρχία είτε του καπιταλιστή
εργοδότη είτε του κρατικομονοπωλιακού συστήματος που τον κυβερνά.Η
εργασία γίνεται βατήρας εκτόξευσης
των οικονομικών κερδών του σοσιαλιστικού ή καπιταλιστικού αφεντικού και
ο εργαζόμενος υποπόδιό του.Αντί ο εργαζόμενος να είναι συνειδητός
δημιουργός προς όφελος της λαικής κοινότητος των συμπολιτών του και
ταυτόχρονα ελεύθερος δημιουργός προς όφελος του εαυτού του, αγωνίζεται
να επιβιώσει σε ένα κράτος-δυνάστη,που έχει καταργήσει αρχέγονες Αξίες
και τοποθέτησε σαν κεντρικό στόχο ζωής την αποθησαύριση, τη
Χρηματοκρατία και την εδραίωση του ατομοκεντρικού ωφελιμισμού σαν
κυρίαρχη ιδέα της κοινωνίας. Ο ανταγωνισμός και
η ανάδειξη της συγκρουσιακής σχέσης καταπιεζόμενου και καταπιεστή
παγιδεύει τις κοινωνίες μας σε μία ατελεύτητη μάχη και σύγκρουση προς
όφελος πάντοτε του παρασκηνιακού δυνάστη που μηδενίζει και εγκλωβίζει
την Ανθρώπινη προσωπικότητα σε απρόσωπες κοινωνίες καταναλωτικών μαζών
και όχι παραγωγικών ανθρωποκεντρικών κοινοτήτων.Μόνη διέξοδος,η
απεξάρτηση από τα ψευτοδιλήμματα που υποδορροίως ταυτίζονται και
συμποσούνται στο "καπιταλισμός ή σοσιαλισμός" δίλημμα που όποια απάντηση
κι αν λάβει ευνοεί τη παρούσα
συστημική κατάσταση.Αντίθετα,η συντριβή του μαζανθρώπου καταναλωτή που
χτίζει κοινωνίες κερδοσκοπίας χωρίς πνευματικότητα και Αξιακό
υπόστρωμα,συνιστά μονόδρομο για να σπάσει ο κάθε πολίτης της αλυσσίδες
που του έχουν περάσει χειροπόδαρα,φιμώνοντας παράλληλα κάθε αντίθετη
άποψη,πρόταση,ιδέα και φωνή.Για να σηκωθεί και πάλι ένας φωτεινός ήλιος
στη ζωή του κάθε πολίτη και να υπάρξει και πάλι ελπίδα για μία καλύτερη
ζωή σε μία καλύτερη κοινωνία !...
