Η
μοναδικότητα των λόγων και των λυρικών εξάρσεων έγκειται στο ότι
μπορούν να εκστομίζονται οιαδήποτε στιγμή, άνετα και αβασάνιστα, χωρίς
να προϋποθέτουν δέσμευση ή ανάγκη υλοποίησης. Ο καθένας λοιπόν μπορεί να
εντυπωσιάζει
με την ρητορική του δεινότητα προβάλλοντας μέσω συναισθηματικών
χρωματισμών, ιδέες, θέσεις, καλέσματα, αλλά στην ουσία όλη η
ενεργητικότητα τόσο αυτού, όσο και της Πολιτείας να εξαντλούνται σε αυτό
το σημείο.
Έτσι
λοιπόν ο κύριος Σταύρος Λαμπρινίδης, ειδικός εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής
Ένωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα, σε ομιλία του στο
Woodrow Wilson Center στην
Ουάσιγκτον, δήλωσε ότι «Η διπλωματία για την προστασία των ανθρώπινων
δικαιωμάτων διατρέχει κάθε κοινωνική και πολιτική πράξη, ενώ στόχος των
ευρωπαϊκών κρατών είναι η γενικευμένη κατοχύρωση τους ανεξάρτητα
από επί μέρους ιστορικές ή πολιτιστικές δικαιολογίες, σε στενή
συνεργασία και διάλογο με τα διάφορα κράτη».
Όπως προαναφέραμε, στους λόγους όλα είναι αρμονικά και ιδανικά, στην πράξη όμως τι γίνεται;
Εδώ
λοιπόν θα θέλαμε μέσω του κειμένου να υποβάλλουμε κάποιες ερωτήσεις
στον κύριο Λαμπρινίδη, που κόπτεται -και καλώς κάνει- υπέρ των
θρησκευτικών, φυλετικών και σεξιστικών δικαιωμάτων και της ισότητας,
όπως επίσης και
για την ελευθερία έκφρασης στον τύπο και στο διαδίκτυο.
Δεν
είναι καταφανής και προκλητική έως εγκληματική παραβίαση ανθρωπίνων
δικαιωμάτων και προσωπικής ελευθερίας, η σύλληψη Ελλήνων πολιτών, μελών
του κοινοβουλίου, βάσει ανυπόστατων και χαλκευμένων κατηγοριών, βάσει
ψευδών
καταθέσεων περιθωριακών και αμφισβητήσιμης εντιμότητας προσώπων;
Δεν
αποτελεί χυδαία περιφρόνηση προς κάθε δεοντολογία, ή προς κάθε
δημοκρατικό θεσμό, όπως επίσης κατάφορη παραβίαση του δικαιώματος του
κάθε Πολίτη να αντιμετωπίζεται δίκαια και αδέκαστα από την δικαιοσύνη, η
εντολή προφυλάκισης
και μάλιστα με προγενέστερη ημερομηνία από αυτή της προανάκρισης, τριών
βουλευτών χωρίς καταδικαστικά στοιχεία, ή τεκμήρια, αλλά λόγω των ιδεών
τους και λόγω πολιτικής σκοπιμότητας;
Δεν
είναι κατάφορη παραβίαση των ανθρωπίνων και συνταγματικών δικαιωμάτων,
καθώς επίσης και του νομικού κώδικα, να παρεμβαίνει κατά την διάρκεια
ανάκρισης, η διαδικασία της οποίας βάσει νόμου είναι απόρρητη, ο
υπουργός δικαιοσύνης
προκειμένου να πληροφορηθεί για την έκβασή της;
Δεν
αποτελεί κραυγαλέα και αήθη παραβίαση του δικαιώματος ελευθερίας του
λόγου, το αίτημα εκ μέρους των ειδικών ανακριτριών άρσης βουλευτικής
ασυλίας, με την κατηγορία……. σύστασης παράνομου αρχείου, που πρωτίστως
είναι αδόκιμος
νομικός όρος;
Για
ποια λοιπόν προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ελευθερίας του
λόγου σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, για ποια κατοχύρωση ανεξάρτητα από
ιστορικές και πολιτιστικές δικαιολογίες, τολμά να μιλά ο κύριος
Λαμπρινίδης, όταν
μέσα στην Χώρα του καθημερινά καταστρατηγείται, κάθε θεσμός δημοκρατίας
και δικαιοσύνης, μέλη του Ελληνικού κοινοβουλίου και ο αρχηγός ενός
κοινοβουλευτικού κόμματος οδηγούνται σιδηροδέσμιοι στις φυλακές,
διωκόμενοι για τις πολιτικές τους ιδέες, η δικαστική
εξουσία αποτελεί πιστή θεραπαινίδα της εκτελεστικής, το τεκμήριο της
αθωότητας προκλητικά καταργείται, κάθε μορφής δεοντολογία έχει
καταπατηθεί, οι δικογραφίες περιφέρονται στα ΜΜΕ, τα οποία επιδιδόμενα
σε μια άκρατη λασπολογία και συκοφάντηση, επιρρίπτοντας
χαρακτηρισμούς και προσάπτοντας ταυτότητες, προδικάζουν στα πάνελ τους
την δικαστική ετυμηγορία, φθάνοντας στο σημείο να αναφέρουν και ποινές,
διαπομπεύοντας προσωπικότητες και κατακερματίζοντας με τον πλέον χυδαίο
τρόπο τα δικαιώματα, την εντιμότητα και το
ήθος τους.
Εκτός φυσικά και αυτό
συμβαίνει στα σίγουρα επειδή το βιώνουμε πλέον στην καθημερινότητά μας, ο
κύριος Λαμπρινίδης, να μιλάει για επιλεκτική
Δημοκρατία, για επιλεκτική παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για επιλεκτικό σεβασμό και ισότητα έναντι του Νόμου.
Στα
άθλιο καθεστώς της αστικής δημοκρατίας που κυβερνά αυτόν τον τόπο,
έχεις το δικαίωμα να είσαι καταχραστής (Σταθάκης), να εκδίδεις ακάλυπτες
επιταγές (Διακάκη) να φοροδιαφεύγεις (Μητρόπουλος) χωρίς να γίνεται
άρση της
βουλευτικής σου ασυλίας, να υποστηρίζεις και να δηλώνεις φίλος στο fb
(Στρατούλης, Δούρου) ακροαριστερών δολοφόνων και ληστών, χωρίς να
γίνεται άρση της βουλευτικής σου ασυλίας, να προτρέπεις από το βήμα της
βουλής και να παρακινείς λεκτικά για πολιτικές δολοφονίες (Κανέλλη) με
φράσεις του τύπου «Πέραμα, Κερατσίνι, Φασίστας να
μην μείνει», φράσεις που οδήγησαν στην διπλή δολοφονία της 1ης
Νοεμβρίου στο Ν. Ηράκλειο και να μην γίνεται άρση της βουλευτικής σου
ασυλίας, αλλά αν τολμήσεις να κατηγορήσεις και να δείξεις στον Ελληνικό
Λαό, με αποδείξεις, τεκμήρια και επιχειρήματα,
ποιοι είναι αυτοί που τόσα χρόνια τον λήστευαν και θησαύριζαν εις βάρος
του, οδηγώντας τον εν τέλει στις σημερινές συνθήκες εξαθλίωσης, είσαι
ένοχος για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης και από την ολομέλεια της
πολιτικής
comedia del arte που ονομάζεται κοινοβούλιο (όχι
σαν θεσμός, αλλά σαν πρόσωπα) αποφασίζεται ανερυθρίαστα και αναίσχυντα η
άρση της βουλευτικής σου ασυλίας.
Επίσης,
αν είσαι ομοφυλόφιλος έχεις το δικαίωμα να παρελαύνεις εν μέση οδώ
φορώντας πολύχρωμα δείγματα εσωρούχων, βαμμένος με φτερά και πούπουλα, ή
αν είσαι χρήστης ναρκωτικών ουσιών, έχεις το δικαίωμα στο Πνευματικό
κέντρο
του Δήμου Αθηναίων να διοργανώνεις τριήμερο φεστιβάλ, Ινδικής κάνναβης,
αλλά δεν έχεις το δικαίωμα ως πολιτικό κόμμα να διοργανώνεις και να
πραγματοποιείς φεστιβάλ νεολαίας, όπως έγινε με την απαγόρευση της
εκδήλωσης στο πάρκο λιμενικού στην Καλαμάτα, ή να
πραγματοποιείς πορείες για να αποτίσεις φόρο τιμής σε τρείς Έλληνες αξιωματικούς που θυσίασαν την ζωή τους την νύκτα των Ιμίων.
Για
ποια προστασία λοιπόν των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για ποιο σεβασμό
προσωπικότητας ομιλεί ο αγαπητός κύριος Λαμπρινίδης. Που συμβαίνουν αυτά
στην Ελλάδα των κυρίων Σαμαρά και Βενιζέλου;
Σύσσωμη
η Ελληνική κοινωνία βιώνει πλέον ένα άθλιο ρατσιστικό καθεστώς
Σταλινικού τύπου, όπου το φρόνημα, η ελεύθερη σκέψη, η αλήθεια, η πίστη
στις προαιώνιες αξίες και τα ιδανικά διώκονται και κολάζονται ασύστολα.
Ένα καθεστώς
δημίων, εντεταλμένων υπαλλήλων των διεθνών τοκογλύφων και τραπεζιτών
που κύριο σκοπό έχουν την απόλυτη υποδούλωση της Πατρίδας μας και τον
αφανισμό του Ελληνισμού.
Τελειώνοντας
ας μας επιτραπεί να δώσουμε μια ταπεινή συμβουλή στον κύριο Λαμπρινίδη.
Όλα αυτά τα υπερφίαλα θεωρητικά κουραφέξαλα ας περιοριστεί να τα
εκφράζει στα Αμερικανάκια, που πιστεύουν τα πάντα.
Εδώ
καλό θα ήταν να μην έρθει να μιλήσει ενώπιον του βασανισμένου Λαού για
δήθεν ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες, γιατί οι λεκέδες από τις
σάπιες ντομάτες, δεν πρόκειται να φύγουν από το πανάκριβο κουστούμι που
σίγουρα
θα φοράει και αν μη τι άλλο είναι κρίμα να καταστραφεί.
ΠΑΠΑΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΠΑΠΑΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
