ΠΑΠΑΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Για
μια ακόμη φορά ο «ευφυής» και «ευρηματικός» κύριος Δένδιας, ο κάτοχος
της «ύψιστης διαλεκτικής», γνωστός για τις «λυρικές του εξάρσεις», έκανε
ένα ακόμη σχόλιο που «ανταποκρίνεται» απόλυτα στην ουσία και στις
αιτίες
του προβλήματος.
Με
άλλα λόγια η ουσία (κατά Δένδια) δεν είναι η εσκεμμένη κωλυσιεργία εκ
μέρους της ξενόδουλης κυβέρνησης που παρέπεμψε το θέμα του χειρισμού της
διεκδίκησης και απαίτησης των πολεμικών αποζημιώσεων και του κατοχικού
δανείου
στην Ολομέλεια του Νομικού Συμβουλίου του κράτους, δεν είναι η πολιτική
της απόλυτης αποδοχής των πιέσεων σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο
εκ μέρους της Γερμανίας με αποτέλεσμα την εξουθένωση του Ελληνικού Λαού,
δεν είναι η πειθήνια και σιωπηρή αποδοχή
της προκλητικής άρνησης των Γερμανών με επικεφαλή τον κύριο Σόϊμπλε ο
οποίος δήλωσε, «σε
ότι αφορά τις αξιώσεις για καταβολή αποζημιώσεων δεν βλέπω καμιά ελπίδα, γιατί το ζήτημα αυτό έχει
ξεκαθαριστεί από καιρό», αλλά το κάλεσμα της Χρυσής Αυγής προς την κυβέρνηση να απαιτήσει τις πολεμικές αποζημιώσεις.
Χρησιμοποιώντας
πάλι την συνήθη ανούσια και αστεία διαλεκτική και ανακόλουθη
επιχειρηματολογία του, δεν επικεντρώθηκε στο ζητούμενο, δεν απάντησε ως
«υπεύθυνο» πολιτικό πρόσωπο –αφού μπήκε στον κόπο να σχολιάσει-
αναφέροντας
λόγους, αιτίες και συγκυρίες, αλλά για μια ακόμη φορά ενέπλεξε το
χιλιοειπωμένο και παραποιημένο ιστορικό άλλοθι, πάνω στο οποίο στήριξε
κατ εντολή των πολιτικών του προϊσταμένων, ολόκληρη την σκευωρία και τις
διώξεις εις βάρος του Εθνικιστικού Κινήματος.
Αλλά φυσικά Δένδιας και υπευθυνότητα, είναι δυο όροι εκ διαμέτρου
αντίθετοι που δεν συγκλίνουν ποτέ. Φαίνεται άλλωστε καθημερινά από την
λειτουργία και τα αποτελέσματα του υπουργείου του.
Ειδικά μάλιστα την
συγκεκριμένη χρονική στιγμή και με γνώμονα τις διεθνείς εξελίξεις, ο
κύριος Δένδιας δεν έπρεπε να αναφερθεί σε υμνητές του Χίτλερ και του
ναζισμού καθ ής στιγμής ο υπουργός εξωτερικών κύριος Ευάγγελος
Βενιζέλος, καθώς και όλη φυσικά η κυβέρνηση Σαμαρά έχουν πάρει ευμενή
θέση υπέρ της κυβέρνησης του Ουκρανού Τουρτσίνοφ.
Αλλά
ας κάνουμε την χάρη στον «πανάξιο» κύριο Δένδια και ας δεχτούμε τους
χαρακτηρισμούς του. Επαναλαμβάνουμε ΑΣ δεχτούμε τους χαρακτηρισμούς του.
ΑΣ υποθέσουμε λοιπόν ότι είμαστε υμνητές του Εθνικοσοσιαλισμού, όπως αυτός είναι υμνητής της αστικής Δημοκρατίας.
Οι
Γερμανοί όμως το 1941 εισέβαλαν στην Πατρίδα μας και επέβαλαν μια
αβάστακτη στρατιωτική κατοχή. Το γεγονός του ότι είμαστε (υποθετικά
πάντα) Έλληνες
Εθνικοσοσιαλιστές, δεν συνεπάγεται ότι επικροτούμε
και αποδεχόμαστε την αιματοβαμμένη Κατοχή που οι Γερμανοί
Εθνικοσοσιαλιστές επέβαλαν στην Πατρίδα μας. Η ιδεολογική ομοιογένεια
(πάντα σύμφωνα με τις δηλώσεις Δένδια) δεν αποτελεί απαραίτητο αξίωμα
ότι δεν καταδικάζουμε με όλη μας την δύναμη την Γερμανική εισβολή
στην Ελλάδα.
Οπότε έχουμε κάθε δικαίωμα ως Έλληνες Εθνικιστές να απαιτούμε τις πολεμικές αποζημιώσεις που οι Γερμανοί οφείλουν στην Χώρα μας.
Επομένως
τα επιχειρήματα και ο αφηγηματικός παροξυσμός (γιατί για υπερφίαλη
αφήγηση πρόκειται κατ ουσία) Δένδια, για ιστορική ειρωνεία και ιδιότυπη
τραγική αίσθηση χιούμορ, μόνο στους «ανώτερους κύκλους» διανόησης που
συχνάζει
ο κύριος υπουργός ταιριάζουν και όχι στην υπάρχουσα πραγματικότητα.
Ας
έρθουμε όμως και στον «δημοκράτη» κύριο Δένδια. Η Γερμανική
«δημοκρατική» κυβέρνηση της κυρίας Μέρκελ και του κυρίου Σόϊμπλε, είναι
αυτή που επέβαλε για μια ακόμη φορά κατοχή στην Πατρίδα μας αλλά αυτή
την φορά οικονομική,
εξαθλιώνοντας και εξοντώνοντας τον Λαό μας (4.000 αυτόχειρες)
κατακερματίζοντας την Κοινωνία και υποδουλώνοντας μας πολιτισμικά.
Εδώ όμως βλέπουμε στην πράξη, την ιστορική ειρωνεία και την ιδιότυπη αίσθηση χιούμορ που αναφέρει ο πολύς κύριος Δένδιας.
Ενώ
εμείς οι υποτιθέμενοι Εθνικοσοσιαλιστές, απαιτούμε από τους απόγονους
των Γερμανών Εθνικοσοσιαλιστών εισβολέων τις οφειλόμενες πολεμικές
αποζημιώσεις, ο «δημοκράτης» κύριος Δένδιας, καθώς και σύσσωμη η
«δημοκρατική»
κυβέρνηση Σαμαρά, όχι μόνο επιτρέπουν και επικροτούν την οικονομική
κατοχή που έχουν επιβάλλει στην Ελλάδα οι Γερμανοί «δημοκράτες», αλλά
διστάζουν να απαιτήσουν από αυτούς έστω και μια δραχμή από
τις οφειλόμενες πολεμικές αποζημιώσεις και σε περίπτωση άρνησής τους, με μια ιστορική κίνηση θάρρους, μονομερώς να τις συμψηφίσουν
με το υπάρχον χρέος. Αντιθέτως σκύβουν υποτακτικά ως απόλυτα πειθήνια όργανα στις απαιτήσεις και στα θέλω τους.
Εν κατακλείδι θα
θέλαμε για μια ακόμη φορά να επισημάνουμε, ότι η αλήθεια δεν μπορεί να
κρυφτεί, αλλά εισέρχεται όπως η σκόνη από τις χαραμάδες και σύσσωμος ο
Ελληνικός Λαός αναγνωρίζει πλέον ποιοι είναι οι πραγματικοί δήμιοι
που τον σύρουν σιδηροδέσμιο, πίσω από το άρμα της Γερμανικής Ευρώπης,
της αστικής δημοκρατίας των νέων εισβολέων.
Όλος
ο διωγμός που η ανθελληνική και δοσίλογη κυβέρνηση μέσω μίας απόλυτα
ελεγχόμενης «δικαιοσύνης», έχει εξαπολύσει εις βάρος του Εθνικιστικού
Κινήματος, ήδη ως μπούμερανγκ στρέφεται εναντίον της. Οι συκοφαντίες, οι
χαρακτηρισμοί,
οι χαλκευμένες κατηγορίες, οι προφυλακίσεις δεν μας πτοούν. Λίαν
συντόμως ο Ελληνικός Λαός, μέσω της εκλογικής του ετυμηγορίας θα
αποδώσει «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ».
