Μια Ιστορική αναδρομή σε μέρες
μνήμης Ηρωικές ήταν το θέμα της ομιλίας του συναγωνιστή Παναγιώτη Ραχωβίτη που
είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε το βράδυ του Σαββάτου στα γραφεία της
Τοπικής Αθηνών. Ένα «ταξίδι» που μας μετέφερε πίσω στο χρόνο, σε μια από τις
πιο Ηρωικές σελίδες του Ελληνισμού. Η ομιλία αφορούσε την 23η
Φλεβάρη του 1913, όταν η πόλη των Ιωαννίνων απελευθερώθηκε από τον Ελληνικό
στρατό. Η μάχη του Μπιζανίου ήταν η τελευταία αποφασιστική σύγκρουση του Α
Βαλκανικού πολέμου, όταν τα Ελληνικά όπλα τσάκισαν κυριολεκτικά τον τούρκο
κατακτητή και προσέθεσαν την πατρίδα του Μεγάλου Πύρου στο κορμό του
Νεοελληνικού κράτους........Όλα ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 1912, και συγκεκριμένα στις 5 του μηνός, όταν η Ελλάδα κήρυξε τον πόλεμο στην Τουρκία, αλλά και στα σύμμαχα κράτη αυτής, που ήταν η Σερβία, η Βουλγαρία, και το Μαυροβούνιο. Ο Ελληνικός στρατός (με αρχηγό τον πρίγκιπα διάδοχο Κωνσταντίνο), που αριθμούσε 130.000 άνδρες ξεκίνησε να απελευθερώσει τα πάτρια εδάφη, και να «ξεπλύνει» την ντροπή της ήττας του 1897. Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης στις 26 Οκτωβρίου του 1912, ο Ελληνικός στόλος με επικεφαλής τον Ναύαρχο Κουντουριώτη αποτρέπει την περαιτέρω ενίσχυση των τουρκικών δυνάμεων, ενώ μια ακόμα μεραρχία ενισχύει την Ελληνική στρατιά της Ηπείρου. Έτσι ο Ελληνικός στρατός προχωράει, για να φτάσει στην κύρια αμυντική τοποθεσία που περιέκλειε το υψίπεδο των Ιωαννίνων στο τέλος του οποίου υπήρχε το απόρθητο οχυρό Μπιζάνι. Για να καταληφθούν τα Ιωάννινα, το Μπιζάνι, έπρεπε να πέσει. Μετά από Υπεράνθρωπες προσπάθειες, και με επανειλημμένες επιθέσεις ο Ηρωικός Ελληνικός στρατός καταφέρνει να λυγίσει τις αμυντικές γραμμές των τούρκων, και τελικά να συντρίψει κάθε αντίσταση, καταλαμβάνοντας το θεωρητικά απόρθητο οχυρό στις 20 Φεβρουαρίου. Στις 21 Φεβρουαρίου υπεγράφη και το επίσημο έγγραφο παράδοσης παρουσία του Ιωάννη Μεταξά, ως πληρεξούσιο του Αρχιστρατήγου. Ο συναγωνιστής έκλεισε την άκρος ενδιαφέρουσα ομιλία του, υπενθυμίζοντας αλλά και τονίζοντας, ότι πριν 100 χρόνια που συνέβησαν όλα αυτά, η Ελλάδα ήταν μια μικρή χώρα, που και τότε χρωστούσε στα διάφορα διεθνή συμφέροντα. Αυτό όμως δεν εμπόδισε τους Έλληνες, υπό την φωτισμένη Ηγεσία λίγων αλλά Λαμπρών αντρών, να ταπεινώσουν για άλλη μια φορά την τεράστια οθωμανική αυτοκρατορία, και να προσθέσουν μια ακόμα Λαμπρή Σελίδα στην Τιμημένη Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Και επειδή η Ιστορία, πάντα επαναλαμβάνεται, και συνήθως γράφετε από τους λίγους, αλλά αποφασισμένους, έτσι και εμείς, η Χρυσή Αυγή και ο Αρχηγός μας είμαστε έτοιμοι ταπεινώνοντας επίορκους και προδότες, να γράψουμε την δική μας Ιστορία, που θα είναι και πάλι η απελευθέρωση της Πατρίδας μας από τον ξένο ζυγό.
Π. ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ
