ΠΑΠΑΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Βιαστικός
φάνηκε ο 7ος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης, το
βράδυ της Κυριακής, λίγο μετά την εκλογική του νίκη να καταθέσει και να
γνωστοποιήσει, ενώπιον των ψηφοφόρων του την ώρα που
τον επευφημούσαν, τις απόψεις και την στρατηγική του όσον αφορά την
επίλυση του Κυπριακού.
Συγχρόνως
επιδίωξη του ήταν να καθησυχάσει και τα μεγάλα "αφεντικά" και στις δυο
πλευρές του Ατλαντικού δηλώνοντας εμμέσως πλην σαφώς, ότι από αυτόν και
την κυβέρνηση που θα ηγείται, δεν έχουν να φοβηθούν απολύτως τίποτα.
Συγκεκριμένα
όταν αναφέρθηκε στους Τουρκοκύπριους τους χαρακτήρισε "συμπατριώτες
μας" και όταν αυτό ξεσήκωσε την αποδοκιμασία του πλήθους των ψηφοφόρων
του, με αυστηρό ύφος απαίτησε να σταματήσουν, δηλώνοντας ότι δεν θα
επιτρέψει συμπεριφορές που θα οδηγήσουν σε διχοτόμηση......
Τέλος, θέλοντας να μην αφήσει κανένα
περιθώριο «παρερμηνείας» των υποδείξεων ευπρεπούς πολιτικής
συμπεριφοράς, ο κύριος Αναστασιάδης, έκλεισε την ομιλία του,
επαναλαμβάνοντας πως δεν θα ανεχτεί συμπεριφορές που μπορεί να
απομακρύνουν την Κύπρο από την πορεία που σκοπεύει να χαράξει,
τονίζοντας πως «η ενότητα χτίζεται με σεβασμό στις απόψεις των άλλων».
Και
εδώ γεννάται το ερώτημα, τι εννοεί ο 7ος Πρόεδρος με την έκφραση "καλή
πολιτική συμπεριφορά" και ποια είναι αυτή η περιβόητη πορεία που
σκοπεύει να χαράξει; Επίσης ποιοι είναι οι "άλλοι" με τους οποίους
σκοπεύει να χτίσει ενότητα σεβόμενος τις απόψεις τους;
Ανατρέχοντας
στο 2004 αξίζει να θυμηθούμε ότι ο κύριος αυτός, ήταν ένας από τους
φανατικούς αποδέκτες και υποστηρικτές του σχεδίου Ανάν, ενός κατάπτυστου
και βδελυρού σχεδίου 10.000 σελίδων, δημιούργημα του Αφρικανού Γενικού
Γραμματέα του Ο.Η.Ε. Κόφι Ανάν. Το εν λόγω τερατούργημα, που όμοιο του
δεν έχει υπάρξει και ούτε κάν έχει προταθεί σε κράτος της Υφηλίου,
σε καμία γωνιά της Γής, περιελάμβανε
ένα κύριο και βασικό ζήτημα στα θέματα κυριαρχίας. Από ανεξάρτητο
κράτος υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση , μετέτρεπε το νησί σε διεθνές
προτεκτοράτο με ενισχυμένη την Τουρκία σε επίπεδο ισοτιμίας με την
Ελλάδα και διόριζε κυρίαρχο παράγοντα ανάμεσα στις δύο κοινότητες την
Αγγλία, με αυξημένο ρόλο διαιτητή. Αξίζει να σημειωθεί, ότι στην Ελλάδα η
κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Σημίτη και ο τότε υπουργός Εξωτερικών Γεώργιος Παπανδρέου (όπου προσπάθεια καταστροφής και αφανισμού του Ελληνισμού, ο Τζέφρυ πρώτος και καλλίτερος) είχαν ασύστολα υποθάλψει και υποστηρίξει το τερατούργημα αυτό, πιέζοντας ασφυκτικά τον τότε πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο να
το δεχθεί. Επίσης ενεργό συμμετοχή στην λυσσώδη προπαγάνδα υπέρ του
σχεδίου Ανάν είχαν τα καθεστωτικά δοσίλογα, εκδοτικά συγκροτήματα των
Αθηνών.
Σήμερα
σχεδόν μια δεκαετία μετά ο κύριος Αναστασιάδης εκλεγμένος πλέον
Πρόεδρος της Κυπριακής δημοκρατίας, ξεκίνησε την θητεία του, δηλώνοντας
εκ προοιμίου και με αυταρχικό τρόπο, όχι στους πολιτικούς του
αντίπαλους, αλλά στους ίδιους του τους ψηφοφόρους που τον αποθέωναν, ότι
διαφορετικές απόψεις πέραν της δικής του και κατ επέκταση των Ευρωπαίων
και διεθνών επίδοξων διεκδικητών της Ελλάδας του Νότου, καθώς και
συμπεριφορές αποδοκιμασίας, δεν έχουν θέση και δεν θα γίνουν ανεκτές
στην 7η δημοκρατία.
Και
όλα αυτά για να αποφευχθεί η "διχοτόμηση" και να επιτευχθεί η
"ενότητα". Και θα ξαναρωτήσουμε. Τί εννοεί με αυτές τις έννοιες; Μήπως
την προώθηση ενός νέου σχεδίου Ανάν;
Γιατί
αν ο συγχωρεμένος ο Τάσσος το έθεσε, προς τιμήν του, στην κρίση του
Ελληνοκυπριακού Λαού, με το δημοψήφισμα του 2004, αυτός ο εξαίρετος
κύριος, δεν θα μπει καν σε αυτή την διαδικασία. Απλά θα το επιβάλλει,
υπό τις ευλογίες και τις επικροτήσεις Ευρώπης και Αμερικής.
Γιατί
αυτή την στιγμή, το όλο πολιτικό παιχνίδι που παίζεται στην Κύπρο,
αποτελεί τα τελευταία εξελικτικά στάδια, ενός προδιαγεγραμμένου σχεδίου,
που ξεκίνησε πρίν από 5 χρόνια με την εκλογή στην Προεδρία του
αριστερού Δημήτρη Χριστόφια, συνεχίστηκε με μια σιδηρά κομματική (κατά
τα τέως Σοβιετικά πρότυπα) μεροληπτική μορφή διακυβέρνησης, με κύρια
χαρακτηριστικά το έντονο ανθελληνικό ύφος, την διαφθορά, την
ευθυνοφοβία, την ανικανότητα και την αδιαφορία, που εξώθησαν την χώρα
στο χείλος της οικονομικής και κοινωνικής παρακμής και προέβαλαν σαν
επιτακτική λύση τον γιαλαντζί πατριώτη και θεράποντα των ξένων
συμφερόντων Νίκο Αναστασιάδη.
Κάτι
ανάλογο με τα όσα συνέβησαν και στην Ελλάδα μετά την κυβέρνηση Τζέφρυ
Παπανδρέου.. Γιατί μόνο με ένα όνομα θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε τον
7ο πρόεδρο. Ο Αντωνάκης του Νότου. Μόνο που και ο Αντωνάκης του Βορρά
και ο Νικολάκης του Νότου, δεν θα πάρουν το καπελάκι τους και θα φύγουν,
προτού παραδώσουν τον Ελλαδικό και Κυπριακό Ελληνισμό, σαν φυσικό και
γεωπολιτικό χώρο, σαν Έθνος, σαν πολιτισμό και σαν πνεύμα δεμένους και
συρόμενους πίσω από το άρμα της οικονομικής υποδούλωσης.
Τα
επεκτατικά σχέδια των διεθνών κύκλων όσον αφορά την Ελλάδα και την
Κύπρο, καθώς και η προσπάθεια υποθήκευσης και εκμετάλλευσης του ορυκτού
τους πλούτου, είναι πλέον πασιφανή. Η βαθιά οικονομική κρίση, που
πλήττει εδω και λίγο καιρό την Κυπριακή κοινωνία, η κρίση του τραπεζικού
κλάδου, η κατακρήμνιση του κοινωνικού κράτους και του βιοτικού επιπέδου
των πολιτών, οι περικοπές και μειώσεις μισθών και συντάξεων, η ανεργία,
η φτώχεια, η καθημερινά εντεινόμενη ανασφάλεια, η αύξηση του αλλοδαπού
στοιχείου δεν αποτελούν τυχαία ή συγκυριακά γεγονότα, ούτε σαφώς τυχαία
δεν είναι η χρονική γειτνίαση της κρίσης στην Κύπρο, με αυτή της
Ελλάδος.
Και
κάτι ακόμη, θεωρείτε ότι ο κύριος λόγος της οικονομικής κατάρρευσης των
Κυπριακών τραπεζών και κατ' επέκταση της κοινωνίας, που είναι η
τεράστια έκθεση τους στα Ελληνικά ομόλογα είναι τυχαίος;
Οχι
βέβαια! Εδώ επιτεύχθηκαν συγχρόνως δύο οφέλη. Πρώτον η οικονομική
κατάρρευση και δεύτερον και ίσως σπουδαιότερο, η πεποίθηση μέρους της
κοινής γνώμης, ότι για την εντόπια κρίση και τα μελλοντικά δεινά του
τόπου, φταίει πρωτίστως η Ελλάδα. Ηδη από την πρώτη Κυριακή των
Κυπριακών εκλογών το συγκεκριμένο, αναφέρθηκε σε οξύ τόνο, από τον κύριο
Χρίστο Στυλιανίδη, στέλεχος του ΔΗΣΥ και κυβερνητικό εκπρόσωπο (κατά
πάσα πιθανότητα) της κυβέρνησης Αναστασιάδη. Αυτό αποτελεί και την
σύγχρονη συνέχεια της θεώρησης μεγάλου μέρους της Κυπριακής κοινωνίας,
ότι αιτία της τουρκικής εισβολής του 1974, αποτελεί το πραξικόπημα κατά
του Μακαρίου και η τότε στρατιωτική διακυβέρνηση της Ελλάδας.
Σαν
Έλληνες Εθνικιστές δηλώνουμε για μια ακόμη φορά, ότι για εμάς οι
Ελληνοκύπριοι είναι αδέλφια μας, η Κύπρος είναι η Ελλάδα του Νότου, μια
και αδιαίρετη και μόνο με Πατριωτικές κυβερνήσεις και την απόλυτη
αμυντική και οικονομική συνεργασία, με εφαπτόμενες ανακηρυγμένες ΑΟΖ και
στρατηγικές συμμαχίες με τα κατάλληλα κράτη, με τα οποία θα υπάρχει εν
παραλλήλω και συνεργασία σε οικονομικό, εμπορικό και επίπεδο
τεχνογνωσίας, Ελλάς και Κύπρος θα αποτελέσουν μια ισχυρή οικονομική και
στρατιωτική παρουσία, μια υπολογίσιμη σεβαστή δύναμη στην λεκάνη της
Ανατολικής Μεσογείου. Και αυτό θα επιτευχθεί, μόνο όταν εξοστρακίσουμε
από την πολιτική ζωή και την καθημερινότητα μας τους Αντωνάκηδες
βόρειους και νότιους και τους αριστερούς δοσίλογους.
ΕΛΛΑΣ, ΚΥΠΡΟΣ, ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ΕΛΑΜ
Η Νίκη είναι δική μας!!!
Παπαδιονυσίου Νικόλαος
