Δήμητρα Βελέντζα
Τελικά, η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ είναι μάλλον το χειρότερο και το πλέον ανήθικο
και ύπουλο παράπτωμα και ελάττωμα, είτε με την ηθική-φιλοσοφική είτε με
την θρησκευτική έννοια του όρου. Στο σάπιο μεταπολιτευτικό
πολιτικοοικονομικό κατεστημένο του συστήματος, όπως εκφράζεται με τα
καθεστωτικά κυνοβουλευτικά κόμματα, που συντεταγμένα έχουν μάλιστα το
απύθμενο θράσος να εμπαίζουν απροκάλυπτα τον Ελληνικό Λαό,
αυτοπροσδιοριζόμενα ως «συνταγματικό» ή «δημοκρατικό» τόξο, θα πρέπει να
αναγνωρισθεί ομόφωνα - μεταξύ των άπειρων άλλων . . . προτερημάτων του
- ο απίστευτος φαρισαϊσμός και υποκρισία που το χαρακτηρίζουν.
Ειδικώτερα, μερικές μόνο από τις πιο πρόσφατες θεατρικές παραστάσεις –
παρωδίες που έδωσε, με προεξάρχουσα, βέβαια, την εκχώρηση της Εθνικής
μας Κυριαρχίας με κάθε τρόπο και μέσον για τη «σωτηρία» της Χώρας, είναι
και οι ακόλουθες:...Η πρόσφατη, στα «μουλωχτά», ως συνήθως, τροπολογία, περί της καταργήσεως του αξιοποίνου των πράξεων των νομίμων εκπροσώπων των πιστωτικών ιδρυμάτων για τα δάνεια πολλών εκατομμυρίων που χορήγησαν στα κόμματα άνευ εμπραγμάτου εξασφαλίσεως, τα οποία θα πληρώσει φυσικά και αυτονόητα κατ’ αυτούς ο Ελληνικός Λαός. Το ακαταδίωκτο, βεβαίως, περιλαμβάνει και -τον πρωταρχικό στόχο του- τους προέδρους των κομμάτων που τα έλαβαν, δηλ. τους ίδιους που ψήφισαν τον εν λόγω νόμο. Αυτή δεν είναι μια πραγματικά «δημοκρατική» και «συνταγματική» πράξη;
Ο εξαναγκασμός των δυο εντίμων και εγκρίτων Εισαγγελικών Λειτουργών σε υποβολή δηλώσεως περί μη συνεχίσεως της θητείας τους ως οικονομικών Εισαγγελέων, μετά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες για την παραπομπή των υπαιτίων κορυφαίων οικονομικών σκανδάλων σε δίκη. Αυτή η ενέργεια δεν είναι επίσης άκρως «δημοκρατική» και «συνταγματική»;
Η παραπομπή κατά το δοκούν ελάχιστων πολιτικών πτωμάτων, από συναδέλφους τους πολιτικούς, με αποκλειστικό κριτήριο όχι τη νομιμότητα αλλά την σκοπιμότητα, φαντάζομαι αποτελεί άλλη μια ξεκάθαρη ένδειξη «δημοκρατικότητας» και «συνταγματικότητας».
Η άρνηση άρσεως της ασυλίας βουλευτών του συνταγματικού τόξου προκειμένου να αποφύγουν να αντιμετωπίσουν την Δικαιοσύνη αποδεικνύει απόλυτα τον «σεβασμό» τους στο συνταγματικό αυτό θεσμό, τη «δημοκρατική» συνείδησή τους και την «πίστη» τους στο σύνταγμα και τους νόμους.
Η παράνομη παρέμβαση των ειδικών δυνάμεων καταστολής (ΜΑΤ) στη νόμιμη συγκέντρωση πολιτικού κόμματος και χιλιάδων Ελλήνων Πολιτών τη Μ. Πέμπτη και η παράνομη βία εναντίον Έλληνος βουλευτού, ήτοι η παραβίαση του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος του συνέρχεσθαι και των διατάξεων εναντίον του καθ’ οιονδήποτε τρόπο περιορισμού του βουλευτού, είναι επίσης «δημοκρατικές» και «συνταγματικές».
Η προμελετημένη και στημένη εξόφθαλμη και πρωτοφανής παραβίαση της συνταγματικά κατοχυρωμένης ελευθερίας της έκφρασης του βουλευτή και μάλιστα με επίκληση άσκησης παράνομης βίας εναντίον του από τον προεδρεύοντα, ο οποίος ούτε «τύποις» δεν συμμορφώθηκε στο θεσμικό του ρόλο, είναι και αυτή αναμφιβόλως «συνταγματική» και «δημοκρατική».
Οι πρόσφατες – διεθνούς, μάλιστα, δυστυχώς, προβολής – φανερής σκοπιμότητος, δηλώσεις περί εκλογής του συριζα και «γκουλαγκ» του εντεταλμένου από τα γνωστά διεθνή εξουσιαστικά κέντρα, θολοκουλτουριάρη «φιλοσόφου», ονόματι «Ζίζεκ», α.λ.σ. (αγνώστων λοιπόν στοιχείων), οι οποίες πέραν της απαραδέκτου, για στοιχειωδώς σοβαρό Κράτος τουλάχιστον, ευθείας παρεμβάσεως στα εσωτερικά της Χώρας μας με σκοπό το διχασμό, σχολιάστηκαν από τα δημοσιογραφάκια του συστήματος ως «αστειάκι», χάριν της προστασίας του «εκλεκτού» τέκνου της παγκοσμιοποιημένης νέα τάξης, «Αλέξης», ο οποίος, αποδεδειγμένα πάσχει από «ξενολαγνεία», την οποία εκφράζει με κάθε τρόπο, και η οποία, αποτελεί παρανόμως αναγκαστικά επιβαλλόμενη θεωρία και πρακτική στους . . . υπηκόους - δούλους του ελλαδιστάν. Ο εκ του συνταγματικού τόξου, όμως «Αλέξης», θεωρεί «δημοκρατική» και «συνταγματική», τόσο την ευθεία παρέμβαση τρίτου στα εσωτερικά της Χώρας, όσο και την ίδια τη δήλωση για τις εκλογές και τα «γκουλαγκ», τις οποίες μάλιστα και επιδοκίμασε με χειροκρότημα και πλατιά χαμόγελα. Πράγματι, βρίθουν «δημοκρατικότητος» και «συνταγματικότητος» και αυτές οι ενέργειες.
Μην ξεχνάμε ότι «αστειάκι» ήταν και η καθ’ ομολογίαν του ιδίου του εκ του «συνταγματικού» ή «δημοκρατικού» τόξου γνωστού συγκυβερνώντος - συνταγματολόγου . . . περιφορά των αμυντικών σχεδίων της Χώρας στα πάμπολλα ταξίδια του στο εξωτερικό . . . σε άλλη τσέπη, μάλλον, από αυτήν που έβαζε τα κλειδιά του πολυτελούς, πανάκριβου αυτοκινήτου του, που πλήρωσε και πληρώνει – ποιος άλλος; - ο συνταγματικά «κυρίαρχος» Ελληνικός Λαός. Και αυτές οι συμπεριφορές ξεχειλίζουν από «δημοκρατικότητα» και «συνταγματικότητα».
Η πολυταξιδεμένη, από χέρι σε χέρι, «λίστα λαγκάρντ», η «συμβιβαστική» - δωρεά επίλυση της υποθέσεως «siemens», οι κρατικές συμβάσεις με «ημετέρους», οι πάσης φύσεως δωροδοκίες και μίζες, η απαγόρευση των ελέγχων των οικονομικών ενισχύσεων του κ.κ.ε. (για ποιο λόγο κρύβονται άραγε; διώκονται από κανέναν οι άκρως συστημικοί «σύντροφοι» - χορηγοί;), η διαγραφή των τεραστίων χρεών των δήμων και, γενικά, όλα τα οικονομικά εγκλήματα εις βάρος του Ελληνικού Λαού και των πολλών επομένων Γενεών, αποτελούν καταφανώς «δημοκρατικές» και «συνταγματικές» ενέργειες.
Με τέτοια εχέγγυα «συνταγματικότητος» και «δημοκρατικότητος» που έχει το «συνταγματικό» τόξο, πώς να αμφισβητήσουμε τη συνταγματικότητα και δημοκρατικότητα και του λεγομένου «αντιρατσιστικού» νόμου; Στα ίδια πάντα «δημοκρατικά» και «συνταγματικά» πλαίσια, όπως ήταν αναμενόμενο, κινήθηκαν και με το λεγόμενο «αντιρατσιστικό» νομοσχέδιο. Η δημοκρατικότητα του συνόλου του εν λόγω νομοσχεδίου, μάλιστα, κορυφώνεται και . . . αποκαλύπτεται περίτρανα στη διάταξη – προμετωπίδα της «συνταγματικής» διάταξης που προβλέπει ότι οι Έλληνες θα διώκονται για πράξεις για τις οποίες δεν θα διώκονται οι μουσουλμάνοι. Ομιλούμε για το απαύγασμα της δημοκρατίας . . .
Ολες αυτές οι ανωτέρω, ενδεικτικά αναφερόμενες ενέργειες, οι οποίες συνέβησαν πρόσφατα και μέσα σε διάστημα ολίγων μόλις εβδομάδων, δεδομένου ότι ΑΠΕΙΡΕΣ έχουν λάβει χώρα από τη μεταπολίτευση, αποδεικνύουν με τον πλέον εύγλωττο και αδιαμφισβήτητο τρόπο την οροθέτηση και εφαρμογή των εννοιών της «συνταγματικότητος» και της «δημοκρατίας» κατά το «συνταγματικό» ή «δημοκρατικό» τόξο. Πολύ απλά, αυτή είναι η εφαρμοσμένη αντίληψη και ερμηνεία της νέας διεθνιστικής σιωνιστικής τάξης πραγμάτων, το δίκαιο της παγκοσμιοποιημένης υπό τον σιωνιστικό αφέντη κραταιάς εξουσιαστικής κλεπτοκρατικής «ελίτ» εναντίον των Εθνών και των Ανθρώπων. Ποια δημοκρατία; Ποιο σύνταγμα; Δημοκρατία και σύνταγμα είναι μόνον αυτό που «βαφτίζει» αυθαίρετα, τυραννικά, αντεθνικά και εναντίον κάθε επιστημονικής ερμηνείας και λογικής ως τέτοιο . . . η «αυθεντία» του «συνταγματικού τόξου». Προκειμένου δε, να μην κατελείπεται, ακόμη και στον πιο κακοπροαίρετο αντιμαχόμενο των Ιδεών μας, ούτε η παραμικρή αμφιβολία περί της υπάρξεως προμελετημένου και καλά συντονισμένου σχεδίου εναντίον του Ελληνισμού, οι εντεταλμένοι «συνταγματικοί» και «δημοκρατικοί» πολιτικάντηδες, με μανιώδη εμμονή και λυσσαλέα επιμονή, φρόντισαν να φέρουν το «αντιρατσιστικό» νομοσχέδιο προς ψήφιση στη βουλή, ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΕΣ ΚΑΙ ΒΑΡΒΑΡΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ, ΤΗ ΓΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΡΙΑ!! Συνεπώς, το εν λόγω «αντιρατσιστικό» νομοσχέδιο είναι απόρροια της «έγκρισης», της «επιδοκιμασίας», της «επιβράβευσης» και του «θαυμασμού» των πρωτόγονων και στυγνών αυτών επιθέσεων, από το «συνταγματικό» ή «δημοκρατικό» τόξο; Τα σχόλια απλά ΠΕΡΙΤΤΕΥΟΥΝ. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το «συνταγματικό» και «δημοκρατικό» τόξο στα πλαίσια της ανθελληνικής και εμφυλιακής πολιτικής του ΚΑΙ με το λεγόμενο «αντιρατσιστικό» νομοσχέδιο επιδιώκει ξεκάθαρα τον αφανισμό του Ελληνικού Έθνους.
ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ, ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!
