Κωστόπουλος Χρήστος
Δημοσιογραφία είναι η συγκέντρωση ειδήσεων και πληροφοριών, και η διάδοση τους μέσω των μέσων μαζικής ενημέρωσης με στόχο την αντικειμενική πληροφόρηση των πολιτών. Ο δημοσιογράφος ενημερώνει την κοινή γνώμη με ειδήσεις, πληροφορίες, σχόλια και ανταποκρίσεις για όσα συμβαίνουν στη χώρα του ή στη διεθνή κοινότητα.
Όταν η δημοσιογραφία έκανε τα πρώτα της βήματα στις αρχές του 18ου αιώνα έγινε πολύ σύντομα κατανοητό πως οι δημοσιογράφοι δεν ασκούσαν ένα απλό επάγγελμα αλλά στην ουσία ασκούσαν λειτούργημα. Η κατοχή της γνώσης που είχαν και η υποχρέωση που συνοδευόταν μαζί με το καθήκον στο διαμοιρασμό και την ενημέρωση του κοινού των εκάστοτε γνώσεων και ειδήσεων ανέδειξε τους δημοσιογράφους σε πολύ σημαντικές προσωπικότητες των εκάστοτε κοινωνιών.
Βέβαια στην σημερινή εποχή όλο και περισσότεροι Έλληνες συνειδητοποιούν καθημερινά ότι οι δημοσιογράφοι έχουν μετατραπεί σε παπαγαλάκια προκατασκευασμένων ειδήσεων προωθώντας την ατζέντα των αφεντικών τους που όλως τυχαίος σχεδόν όλοι εμπλέκονται σε σκάνδαλα διαφθοράς και κατασπατάλησης δημόσιου χρήματος και με την συνεργασία των εκάστοτε πολιτικών υπευθύνων και ότι η εξουσία που μπορούν να ασκήσουν οι δημοσιογράφοι αυτή δε χρησιμοποιήθηκε πάντα προς τη σωστή κατεύθυνση τόσο από τους δημοσιογράφους, όσο και από τους ιδιοκτήτες των Μ.Μ.Ε. και δεν είναι δυστυχώς λίγες οι περιπτώσεις δημοσιογράφων που ενεπλάκησαν σε πολιτικά κ.α. σκάνδαλα.
Η δημοσιογραφία στην αγνή και πραγματική της μορφή χρειάζεται κριτική σκέψη, , επιθυμία για αναζήτηση, ευελιξία, γνώσεις, ανεξαρτησία, τόλμη, αμεροληψία, ευσυνειδησία κι εργατικότητα. Ο κύριος και βασικός λόγος της δημοσιογραφίας είναι η αποκάλυψη της αλήθειας και η αντικειμενικότητα στην ενημέρωση των πολιτών και ο εκάστοτε δημοσιογράφος θα πρέπει να μένει ανεπηρέαστος από τις δικές του προσωπικές του απόψεις και αντιλήψεις.
Αντ' αυτού βλέπουμε σχεδόν το σύνολο των προσκυνημένων δημοσιογράφων νέων και παλιών να κάνουν τουμπεκί ψιλοκομμένο στις εντολές, στις επιθυμίες, στις διαταγές και στα βίτσια των εκάστοτε πολιτικών και εργασιακών αφεντικών τους διαγράφοντας και ξεπουλώντας εν ριπή οφθαλμού τις αρχές της δημοσιογραφίας, τα ιδανικά και τις προσωπικές τους αρχές και αξίες προκειμένου να διατηρήσουν και αυτοί με την σειρά τους όπως και οι Έλληνες πολιτικοί τις θέσεις τους εξαργυρώνοντας στο μέλλον οικονομικές και προσωπικές ανταμοιβές αναλαμβάνοντας την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της κυβέρνησης ή της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο Κοινοβούλιο ή κάποια από τις θέσεις γλάστρας ή ακόμα και τις παρουσίασης ενός από των κεντρικών δελτίων ειδήσεων.
Είναι πολλά και αναρίθμητα τα παραδείγματα αρκετών δημοσιογράφων που παράλληλα με την εργασία τους σε κάποιον τηλεοπτικό σταθμό, ραδιόφωνο ή εφημερίδα κερδίζουν τα προς το ζην δουλεύοντας και στα γραφεία τύπου διαφόρων κομματικών συνεταιρισμών (ναι καλά διαβάσατε) ή σε κάποιο Εθνικό οργανισμό. Έτσι έχουμε το παράδοξο δημοσιογράφος που καλείτε να καλύψει ή να παρουσιάσει κάποιο σκάνδαλο πολιτικού κομματικού συνεταιρισμού ή κάποιου Εθνικού οργανισμού ή δημόσιας υπηρεσίας παράλληλα να εργάζεται και να πληρώνετε από αυτήν.
Συν τοις άλλοις κυκλοφορεί ευρύτατα και η ύπαρξη μυστικών κονδυλίων διαφόρων υπηρεσιών και οργανισμών προς συγκεκριμένους δημοσιογράφους για να υπηρετούν τις διάφορες γραμμές που είχαν λόγο να υπηρετηθούν την ανάλογη χρονική στιγμή.
Στην Ελληνική δημοσιογραφία βλέπουμε την συστηματική απόκρυψη όλων αυτών των πραγματικών γεγονότων που συμβαίνουν στην πατρίδα μας και την παρουσίαση ειδήσεων ελαφριάς μορφής για να μην συνηδητοποιήση ο Ελληνικός λαός το κατά πόσο χειρότερα είναι τα πράγματα από ότι τα παρουσιάζουν.
Στον μακρύ κατάλογο τις απόκρυψης της πραγματικής αλήθειας βρίσκονται θέματα όπως το σοβαρότατο και ίσως το υπ΄ αριθμόν ένα πρόβλημα της λαθραίας μετανάστευσης που οι αξιοκρατική και αξιόπιστοι δημοσιογράφοι το προσπερνούν σαν να είναι ένα απλό προβληματάκι και ξεσπαθώνουν και επιτίθενται λυσσαλέα σε όποιον προσπαθήσει να αναφερθεί στο συγκεκριμένο πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις.
Στις εκατοντάδες δολοφονίες Ελλήνων πολιτών από τους παράνομους και υποτιθέμενα νόμιμους μετανάστες στο σύνολο τους οι δημοσιογράφοι δεν κάνουν ούτε μία αναφορά ενώ που στην περίπτωση που δολοφονηθεί κάποιος αλλοδαπός βλέπουμε εκτενή ανταποκρίσεις με άμεση αναφορά σε ρατσιστικό έγκλημα άσχετα που στο 99% των περιπτώσεων το έγκλημα έχει διαπραχθεί από άλλους αλλοδαπούς.
Οι πάνω από 4.000 αυτοκτονίες Ελλήνων εξαετίας της ανθρωπιστικής κρίσης που περνάει η πατρίδα μας δεν κερδίζουν ούτε 5 δευτερόλεπτα αναφοράς από κανέναν δημοσιογράφο σε αντιθέσει με μία οποιαδήποτε άσχετη και ανεπίκαιρη είδηση που μπορεί να της αφιερώσουν αρκετά λεπτά από χρόνο του δελτίου ειδήσεων.
Στην πλήρη μη ενημέρωση του Ελληνικού λαού βρίσκετε και το θέμα των χιλιάδων Ελλήνων αστέγων που τον τελευταίο καιρό αυξάνονται κατά εκατοντάδες αλλά και το θέμα της εγκληματικότητας των αλλοδαπών.
Στον μακρύ κατάλογο των θεμάτων που θάβονται συστηματικά από τους δημοσιογράφους και τα αφεντικά τους μπορεί κανείς να προσθέσει και την πλήρη εξαφάνιση κάθε τι Ελληνικού, την απόκρυψη εκατοντάδων οικονομικών και πολιτικών σκανδάλων εκτός των περιπτώσεων που δεν έχουν προσωπικό συμφέρον.
Στην σύγχρονη, μοντέρνα, ειλικρινή, αξιοκρατική και αληθινή πέρα πάσης φύσεως και αμφιβολίας Ελληνικής δημοσιογραφίας ο Ελληνικός λαός έχει γυρίσει την πλάτη ανεπιστρεπτί ξυπνώντας και μη πιστεύοντας πλέον τα ψέματα που του σερβίρουν οι δημοσιογράφοι και τα Μ.Μ.Ε. και το μόνο που τους απομένει σε όλους αυτούς τους κυρίους και τις κυρίες είναι να μαζέψουν τα μπογαλάκια τους και μαζί με το φτύσιμο του κόσμου και να μας αδειάσουν την γωνιά.
Όταν η δημοσιογραφία έκανε τα πρώτα της βήματα στις αρχές του 18ου αιώνα έγινε πολύ σύντομα κατανοητό πως οι δημοσιογράφοι δεν ασκούσαν ένα απλό επάγγελμα αλλά στην ουσία ασκούσαν λειτούργημα. Η κατοχή της γνώσης που είχαν και η υποχρέωση που συνοδευόταν μαζί με το καθήκον στο διαμοιρασμό και την ενημέρωση του κοινού των εκάστοτε γνώσεων και ειδήσεων ανέδειξε τους δημοσιογράφους σε πολύ σημαντικές προσωπικότητες των εκάστοτε κοινωνιών.
Βέβαια στην σημερινή εποχή όλο και περισσότεροι Έλληνες συνειδητοποιούν καθημερινά ότι οι δημοσιογράφοι έχουν μετατραπεί σε παπαγαλάκια προκατασκευασμένων ειδήσεων προωθώντας την ατζέντα των αφεντικών τους που όλως τυχαίος σχεδόν όλοι εμπλέκονται σε σκάνδαλα διαφθοράς και κατασπατάλησης δημόσιου χρήματος και με την συνεργασία των εκάστοτε πολιτικών υπευθύνων και ότι η εξουσία που μπορούν να ασκήσουν οι δημοσιογράφοι αυτή δε χρησιμοποιήθηκε πάντα προς τη σωστή κατεύθυνση τόσο από τους δημοσιογράφους, όσο και από τους ιδιοκτήτες των Μ.Μ.Ε. και δεν είναι δυστυχώς λίγες οι περιπτώσεις δημοσιογράφων που ενεπλάκησαν σε πολιτικά κ.α. σκάνδαλα.
Η δημοσιογραφία στην αγνή και πραγματική της μορφή χρειάζεται κριτική σκέψη, , επιθυμία για αναζήτηση, ευελιξία, γνώσεις, ανεξαρτησία, τόλμη, αμεροληψία, ευσυνειδησία κι εργατικότητα. Ο κύριος και βασικός λόγος της δημοσιογραφίας είναι η αποκάλυψη της αλήθειας και η αντικειμενικότητα στην ενημέρωση των πολιτών και ο εκάστοτε δημοσιογράφος θα πρέπει να μένει ανεπηρέαστος από τις δικές του προσωπικές του απόψεις και αντιλήψεις.
Αντ' αυτού βλέπουμε σχεδόν το σύνολο των προσκυνημένων δημοσιογράφων νέων και παλιών να κάνουν τουμπεκί ψιλοκομμένο στις εντολές, στις επιθυμίες, στις διαταγές και στα βίτσια των εκάστοτε πολιτικών και εργασιακών αφεντικών τους διαγράφοντας και ξεπουλώντας εν ριπή οφθαλμού τις αρχές της δημοσιογραφίας, τα ιδανικά και τις προσωπικές τους αρχές και αξίες προκειμένου να διατηρήσουν και αυτοί με την σειρά τους όπως και οι Έλληνες πολιτικοί τις θέσεις τους εξαργυρώνοντας στο μέλλον οικονομικές και προσωπικές ανταμοιβές αναλαμβάνοντας την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της κυβέρνησης ή της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο Κοινοβούλιο ή κάποια από τις θέσεις γλάστρας ή ακόμα και τις παρουσίασης ενός από των κεντρικών δελτίων ειδήσεων.
Είναι πολλά και αναρίθμητα τα παραδείγματα αρκετών δημοσιογράφων που παράλληλα με την εργασία τους σε κάποιον τηλεοπτικό σταθμό, ραδιόφωνο ή εφημερίδα κερδίζουν τα προς το ζην δουλεύοντας και στα γραφεία τύπου διαφόρων κομματικών συνεταιρισμών (ναι καλά διαβάσατε) ή σε κάποιο Εθνικό οργανισμό. Έτσι έχουμε το παράδοξο δημοσιογράφος που καλείτε να καλύψει ή να παρουσιάσει κάποιο σκάνδαλο πολιτικού κομματικού συνεταιρισμού ή κάποιου Εθνικού οργανισμού ή δημόσιας υπηρεσίας παράλληλα να εργάζεται και να πληρώνετε από αυτήν.
Συν τοις άλλοις κυκλοφορεί ευρύτατα και η ύπαρξη μυστικών κονδυλίων διαφόρων υπηρεσιών και οργανισμών προς συγκεκριμένους δημοσιογράφους για να υπηρετούν τις διάφορες γραμμές που είχαν λόγο να υπηρετηθούν την ανάλογη χρονική στιγμή.
Στην Ελληνική δημοσιογραφία βλέπουμε την συστηματική απόκρυψη όλων αυτών των πραγματικών γεγονότων που συμβαίνουν στην πατρίδα μας και την παρουσίαση ειδήσεων ελαφριάς μορφής για να μην συνηδητοποιήση ο Ελληνικός λαός το κατά πόσο χειρότερα είναι τα πράγματα από ότι τα παρουσιάζουν.
Στον μακρύ κατάλογο τις απόκρυψης της πραγματικής αλήθειας βρίσκονται θέματα όπως το σοβαρότατο και ίσως το υπ΄ αριθμόν ένα πρόβλημα της λαθραίας μετανάστευσης που οι αξιοκρατική και αξιόπιστοι δημοσιογράφοι το προσπερνούν σαν να είναι ένα απλό προβληματάκι και ξεσπαθώνουν και επιτίθενται λυσσαλέα σε όποιον προσπαθήσει να αναφερθεί στο συγκεκριμένο πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις.
Στις εκατοντάδες δολοφονίες Ελλήνων πολιτών από τους παράνομους και υποτιθέμενα νόμιμους μετανάστες στο σύνολο τους οι δημοσιογράφοι δεν κάνουν ούτε μία αναφορά ενώ που στην περίπτωση που δολοφονηθεί κάποιος αλλοδαπός βλέπουμε εκτενή ανταποκρίσεις με άμεση αναφορά σε ρατσιστικό έγκλημα άσχετα που στο 99% των περιπτώσεων το έγκλημα έχει διαπραχθεί από άλλους αλλοδαπούς.
Οι πάνω από 4.000 αυτοκτονίες Ελλήνων εξαετίας της ανθρωπιστικής κρίσης που περνάει η πατρίδα μας δεν κερδίζουν ούτε 5 δευτερόλεπτα αναφοράς από κανέναν δημοσιογράφο σε αντιθέσει με μία οποιαδήποτε άσχετη και ανεπίκαιρη είδηση που μπορεί να της αφιερώσουν αρκετά λεπτά από χρόνο του δελτίου ειδήσεων.
Στην πλήρη μη ενημέρωση του Ελληνικού λαού βρίσκετε και το θέμα των χιλιάδων Ελλήνων αστέγων που τον τελευταίο καιρό αυξάνονται κατά εκατοντάδες αλλά και το θέμα της εγκληματικότητας των αλλοδαπών.
Στον μακρύ κατάλογο των θεμάτων που θάβονται συστηματικά από τους δημοσιογράφους και τα αφεντικά τους μπορεί κανείς να προσθέσει και την πλήρη εξαφάνιση κάθε τι Ελληνικού, την απόκρυψη εκατοντάδων οικονομικών και πολιτικών σκανδάλων εκτός των περιπτώσεων που δεν έχουν προσωπικό συμφέρον.
Στην σύγχρονη, μοντέρνα, ειλικρινή, αξιοκρατική και αληθινή πέρα πάσης φύσεως και αμφιβολίας Ελληνικής δημοσιογραφίας ο Ελληνικός λαός έχει γυρίσει την πλάτη ανεπιστρεπτί ξυπνώντας και μη πιστεύοντας πλέον τα ψέματα που του σερβίρουν οι δημοσιογράφοι και τα Μ.Μ.Ε. και το μόνο που τους απομένει σε όλους αυτούς τους κυρίους και τις κυρίες είναι να μαζέψουν τα μπογαλάκια τους και μαζί με το φτύσιμο του κόσμου και να μας αδειάσουν την γωνιά.
