ΠΑΠΑΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Το
1886 ο Σκωτσέζος συγγραφέας Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον δημοσίευσε την
νουβέλα επιστημονικής φαντασίας «Ο Δόκτωρ Τζέκιλ και ο κύριος Χάϋντ».
Μια
νουβέλα που έμελλε να γίνει πασίγνωστη στις επόμενες γενιές και μάλιστα
να μεταφερθεί πολλές φορές στο θέατρο και στον κινηματογράφο.
Σκοπός
του συγγραφέα ήταν να επισημάνει ότι σε κάθε άνθρωπο συνυπάρχει το
καλό με το κακό, η καλή φύση όπως ο πράος, ευγενικός, εμφανίσιμος,
δόκτωρ Τζέκιλ και η κακή φύση όπως ο βίαιος, διεστραμμένος και
αποκρουστικός
κύριος Χάϋντ.
Μόνο έτσι λοιπόν, σαν Δόκτωρ Τζέκιλ και κύριο Χάϋντ, θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε τον άρχοντα του ΣΥΡΙΖΑ κύριο Τσίπρα.
Από
την μια εμφανίζεται ως ο συγκαταβατικός, συζητήσιμος διαπραγματευτής
και μεταρρυθμιστής των οικονομικών προβλημάτων της Ελλάδας, κατά την
διάρκεια των ταξιδιών στο εξωτερικό, των επισκέψεων του σε ανώτατους
αξιωματούχους
του Eurogroup και
του ΔΝΤ, σε ανώτατα κυβερνητικά στελέχη των ΗΠΑ και στα διάφορα
συνέδρια μεγαλοεπιχειρηματιών κυρίως ξένων συμφερόντων, όπου καλείται
για να εκφωνήσει λόγους και από την άλλη εμφανίζεται ως ο αδιάλλακτος
επαναστάτης,
ο νέος Τσε Γκεβάρα, ο υπέρμαχος του διεθνούς προλεταριάτου, ο άνθρωπος
που θα σκίζει τις δανειακές συμβάσεις και θα οδηγήσει την Ελλάδα στον
παράδεισο της αταξικής κοινωνίας.
Ειλικρινά κάπου έχουμε συγχυστεί, κάπου όπως λέγεται λαϊστί, έχουμε χάσει την μπάλα, με το «τρελλόπαιδο» τον Αλέξη, ή
Alexis (που είναι ο Φρούραρχος;). Tώρα
θα πει κάποιος εδώ έχει συγχυστεί και πελαγώσει ο ίδιος με τις δυο
αντιφατικές προσωπικότητες που προσπαθεί εναγώνια να προβάλει κατά
περίπτωση και κοντά σ’ αυτόν και ο υπόλοιπος
ΣΥΡΙΖΑ.
Αλλά ας μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα.
Την
Τρίτη το πρωί ο κύριος Τσίπρας ομίλησε στο συνέδριο του
Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου και αμφισβήτησε το πρωτογενές
πλεόνασμα. Το απόγευμα όμως μιλώντας σε ξένα μέσα ενημέρωσης, όχι μόνο
δεν απεδέχθη το πλεόνασμα,
αλλά δήλωσε ότι η ύπαρξη του, αποδεικνύει, ότι η Ελλάδα μπορεί να
επιβιώσει χωρίς δανεισμό, από την Τρόϊκα.
Επίσης
το πρωί κατά την διάρκεια της ομιλίας του στο συνέδριο, ζήτησε από τους
επενδυτές και τους επιχειρηματίες να συμβάλλουν με τις επενδύσεις
τους, στην οικονομική ανασυγκρότηση του Τόπου και λίγο αργότερα έσπευσε
να
αναιρέσει τα λεγόμενα του, υποστηρίζοντας ότι ο δημόσιος και ιδιωτικός
τομέας πρέπει να έχουν παράλληλο και συμπληρωματικό ρόλο.
Επίσης
κατά την συνέντευξη του στα ξένα ΜΜΕ δεν παρέλειψε να εκφράσει την
επιμονή του στην πρόταση για πολιτική απόφαση διαγραφής του Ελληνικού
χρέους.
Πάντως βάσει των αντιφατικών και αλληλοαναιρούμενων δηλώσεων του, η
Financial Times σχολίασε ότι σε περίπτωση που
εκλεγεί πρωθυπουργός, θα συνεχίσει την προσπάθεια «διάσωσης» της
Ελλάδας, μέσα στα πλαίσια της Ευρωζώνης , κάτι που παραπέμπει σε
συζητήσεις και διαπραγματεύσεις με τους δανειστές και αποδοχή
όρων της δανειακής σύμβασης και του Μνημονίου.
Το κερασάκι στην τούρτα, ήταν το περιοδικό
Foreign Policy που συμπεριέλαβε τον κύριο Τσίπρα στην λίστα με τους 100 σπουδαιότερους στοχαστές του κόσμου.
Σημειωτέον στην ίδια
λίστα είχε συμπεριληφθεί και ο Γεώργιος Τζέφρυ Παπανδρέου το 2010 και
κατόπιν φυσικά της υπογραφής την Μνημονιακής σύμβασης.
Εμείς
λοιπόν επειδή ούτε γνώσεις ψυχολογίας διαθέτουμε, ούτε είμαστε
πολιτικάντηδες των συνεδρίων και των επισκέψεων σε Τέξας και Στέητ
Ντιπάρτμεντ, δεν δυνάμεθα, ούτε εν τέλει επιθυμούμε να παρακολουθήσουμε
την κατ επανάληψη
αυτοαναιρούμενη διαλεκτική και χαμαιλεοντική πολιτική συμπεριφορά του
κυρίου Τσίπρα.
Απλά
και μόνο θα περιοριστούμε να αναφέρουμε ότι, αν ο «στοχαστής» Γιωργάκης
οδήγησε την Ελλάδα και τον Ελληνικό Λαό σ’ ένα οικονομικό, κοινωνικό
και πολιτισμικό μεσαίωνα, ο «στοχαστής» Αλέξης αν εκλεγεί πρωθυπουργός,
θα
τους οδηγήσει στην Λίθινη εποχή.
Πάντως δεν παρέλειψε να αναφέρει την ανησυχία του για την άνοδο της Χρυσής Αυγής.
Μην
ανησυχείτε για την άνοδο του Εθνικιστικού Κινήματος κύριε Τσίπρα, γιατί
απ ότι φαίνεται δεν σας περισσεύουν περιθώρια ανησυχίας. Κοιτάξτε πρώτα
απ’ όλα τα του Οίκου σας που σε λίγο θα χρειαστείτε έγχρωμο φωτισμό,
φροντίστε
να σχεδιάσετε, αν φυσικά είναι δυνατόν, με τις συνιστώσες σας μια κοινή
στρατηγική, που ο ένας κινείται προς Βορρά και ο δυο προς Νότο,
επιδιώξτε να καταλήξετε σε μια κοινή άποψη και θέση, που στα πέντε άτομα
υπάρχουν επτά απόψεις, ασχοληθείτε με την εσωτερική
αντιπολίτευση που μετά τους εναγκαλισμούς σας με τους Ελληνοαμερικανούς
επιχειρηματίες, είναι έτοιμοι όπως οι ύαινες, να σας κατασπαράξουν τα
σπλάχνα, φροντίστε να αποκόψετε τις φίλιες σχέσεις (εντάξει τις εξ
αίματος σχέσεις για θέμα διακριτικότητας δεν τις
αναφέρουμε) και την γενικότερη ερωτοτροπία πολλών βουλευτών και
στελεχών σας, όχι μόνο με τις μεθόδους και τις πρακτικές της
ακροαριστερής τρομοκρατίας, αλλά με αυτή την ίδια και κατόπιν όλων αυτών
ασχοληθείτε με την άνοδο του Εθνικιστικού Κινήματος.
Αλλά
το «πεπρωμένο φυγείν αδύνατον». Και το δικό σας πεπρωμένο είναι να
μάχεστε, εντελώς ακατάλληλος για λεμβούχος, ενάντια στο ρεύμα ενός
αγριεμένου ποταμού πατώντας με το ένα πόδι στην μία λέμβο και με το άλλο
στην άλλη,
διότι όπως έχουμε πολλάκις επισημάνει και θα το επαναλάβουμε για μια
ακόμη φορά με τον φόβο να γίνουμε κοινότυποι,
είστε πολύ αστός για να πιστέψετε τις προλεταριακές αρλούμπες που ξεστομίζετε.
