Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

“Δημοκρατία” ετών 43: Οι προδοσίες, οι κλεψιές και η τρίτη πολιτική δύναμη ακόμα φιμωμένη


“Δημοκρατία” ετών 43: Οι προδοσίες, οι κλεψιές και η τρίτη πολιτική δύναμη ακόμα φιμωμένη
43 χρόνια πέρασαν από εκείνη την ημέρα που ταυτοχρόνως πέθαιναν αδερφοί μας την Κύπρο και στον ελλαδικό χώρο γινόταν υποδοχή με κεράκια στον Κ. Καραμανλή τον πρεσβύτερο. 43 χρόνια πέρασαν από την παλινόρθωση της «δημοκρατίας» και θέτω την λέξη εντός εισαγωγικών διότι ουδεμία σχέση έχει αυτό το καθεστώς με την Δημοκρατία των Αθηνών, του Περικλέους και του κράτους του δήμου.
Πριν έρθουμε στο σήμερα ας παραθέσουμε δύο ιστορικά ντοκουμέντα για να αντιληφθούμε τι έγινε εκείνες τις ημέρες του Ιουλίου του 1974:
Από το πόρισμα Αλφαντάκη: «Η Κυβέρνησις και η Επανάστασις της 25.11.1973 απεφάσισαν και διέταξαν Γενικήν Επιστράτευσιν την 20.7.1974, ήτις ήρξατο εφαρμοζομένη από της 9ης πρωϊνής ώρας. Αυτήν απήτουν αι περιστάσεις και τα στρατιωτικά δεδομένα. Ο Στρατηγός Μπονάνος μετά των επιτελών του, την 11ην πρωϊνήν της αυτής ημέρας(20.7.1974) ΑΝΑΚΑΛΕΣΕ την γενικήν επιστράτευσιν, ΔΙ' ΑΛΛΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ.»

Από το βιβλίο του Γρ. Μπονάνου«Έχρειάζετο λοιπόν ψυχή, προσοχή καί επαγρύπνησις. Καί έπρεπε να επιλέξω τήν κατάλληλον στιγμήν διά νά δράσω. Από πολλού χρόνου είχα καταλήξει ότι ή λύσις είναι μία: Η πολιτικοποίησις του καθεστώτος. Εχρειάζετοη Ελλάς μίαν κυβέρνησιν με ακτινοβολίαν πρός τον λαόν, διά να βγάλη την χώραν από τό άδιέξοδον. Και αι Ένοπλοι Δυνάμεις να αφοσιωθούν άνευ έτερου στο έργον των. Ποιοι όμως θα εσχημάτιζαν αυτήν τήν κυβέρνησιν; Ποίοι είχαν ολιγώτερον φθαρεί και επομένως ήδύναντο να εμπνεύσουν τον λαόν; Ποιοι θα ήσαν γενικής αποδοχής; Οι πολιτικοί παράγοντες τούς οποίους είχα βολιδοσκοπήσει  διά του Ματάτση προηγουμένως, με έπεισαν ότι υπεράνω όλων θέτουν το προσωπικόν καί το κομματικόν των συμφέρον. Και όμως, είς τον χώρον αυτόν έπρεπε να στραφώ. Δεν είχα άλλην επιλογήν
Από εκείνες τις ημέρες πέρασαν έτη σαράντα και τρία και αυτό που έγραφε ο Μπονάνος στο βιβλίο του επιβεβαιώθηκε πλήρως, αφού στην Ελλάδα εγκαθιδρύθηκε ένα νέο καθεστώς, ουχί δημοκρατικό, αλλά κομματοκρατικό, συμφεροντολογικό, κλεπτοκρατικό. Ένα καθεστώς που γίνεται σαράντα χρονών και γιόρτασε τα γενέθλια του με «μεγαλοπρέπεια».
Τα γιόρτασε στους αποκλεισμούς και την φίμωση κατά της Χρυσής Αυγής, στην επιτροπή Λογοκρισίας του Τσακνή και τις απεργίες των άεργων εργατοπατέρων.
Τα γιόρτασε με την αποφυλάκιση του Άκη Τσοχατζόπουλου, ο οποίος «αναστήθηκε» από την στιγμή που επέτυχε την πολυπόθητη έξοδό του από την φυλακή. Το γιόρτασε με όλους τους συνενόχους του, οι οποίοι συνεχίζουν να παριστάνουν τους «αξιοσέβαστους» πολιτικούς.
Τα γιόρτασε στα δικαστήρια εκεί που αθωώθηκαν όλοι οι κατηγορούμενοι για το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, που στοίχισε την ζωή σε εκατοντάδες Έλληνες που αυτοκτόνησαν.
Τα γιόρτασε στην Θράκη εκεί που ετοιμάζεται ο νέος «Αττίλας» με την ανοχή των πολιτικάντηδων. Τα γιόρτασε με την «προεδρική» περιοδεία που έκανε πρωθυπουργός της τουρκικής κυβέρνησης στην Θράκη μας, απαιτώντας την απόσχιση ελληνικών εδαφών.
«Συγχαρητήρια» και... χρόνια πολλά.
Κώστας Αλεξανδράκης